Dlaczego terapia poznawczo-behawioralna?

DLACZEGO TERAPIA POZNAWCZO-BEHAWIORALNA? Przyjęłam i pracuję w podejściu poznawczo-behawioralnym, bo poza wysoką, potwierdzoną naukowo skutecznością leczenia w najwyższym stopniu szanuje autonomię i podmiotowość każdego człowieka. Cenię je również za to, że nie komplikuje nadmiernie rzeczywistości a jego przedstawiciele posługują się zrozumiałym językiem. Dzięki temu proponowane w tym nurcie wyjaśnienia problemów są czytelne nie tylko dla wykształconych specjalistów. Podstawowym założeniem terapii poznawczo-behawioralnej jest stwierdzenie, że problemy z jakimi borykamy się na co dzień mają swoje źródło w sposobie rozumienia i przeżywania otaczającego świata, samego siebie oraz przyszłości.

SZACUNEK DLA AUTONOMII I PODMIOTOWOŚCI W podejściu tym zakłada się, że klient ma najlepszy dostęp do swoich myśli oraz emocji. Rolą terapeuty jest jedynie pomoc w ich odnalezieniu, uporządkowaniu i zrozumieniu. Tym samym terapeuta nie interpretuje zachowań klienta tak jak miało to np. miejsce w klasycznej psychoanalizie.   Terapeuta znając teorię dotyczącą sposobu funkcjonowania osoby z danym problemem proponuje ogólny model opisu danego zachowania czy zrozumienia problemu, natomiast to klient wie jaką treścią wypełnić ten model. To trochę tak jak z arią operową, ogólny model czyli nuty zawsze są te same, natomiast treść czyli sposób wykonania jest uzależniona od śpiewaka, jego interpretacji utworu, barwy głosu czy ekspresyjności. Równolegle do pracy nad zrozumieniem terapeuta razem z klientem podejmują działania mające na celu poprawę samopoczucia i funkcjonowania klienta.

BADANIA NAUKOWE W podejściu poznawczo-behawioralnym bardzo duży nacisk kładzie się na badanie skuteczności terapii. W podejściu tym korzysta się z różnych możliwości sprawdzenia skuteczności w badaniach: korelacyjnych, eksperymentalnych czy quasi-eksperymentalnych itp. Więcej odniesień do badań nad skutecznością terapii poznawczo-behawioralnej zamieszczam w dziale o terapii, o skuteczności terapii poznawczo-behawioralnej oraz o skuteczności terapii on-line.

HISTORIA Za twórców podejścia terapii poznawczo-behawioralnej można uznać Aarona T.Becka oraz Alberta Ellisa, którzy niezależnie od siebie w latach 50-tych XX wieku wypracowali nową formę terapii. Obydwaj rozczarowani tym, że praca w nurcie psychoanalitycznym, które wówczas dominowało wśród psychoterapeutów, nie przynosi poprawy funkcjonowania pacjentów cierpiących na depresję i zaburzenia lekowe, zaczęli poszukiwać alternatywnych sposobów pomagania. Skoncentrowali się na tym, co najprostsze: na analizie myśli i zachowań pacjentów. Ich metody pracy oraz wnioski okazały się zbieżne z nurtami badawczymi: poznawczym i behawioralnym w psychologii. U źródeł terapii poznawczo-behawioralnej leżą badania naukowe i ta tradycja jest kontynuowana przez psychoterapeutów i badaczy działających w tym podejściu.